Толковый словарь кыргызского языка (1969)
сын. Жазы, кең; жалпак; жайылып жаткан, түз тегиздик. [Кыштактын]., чыгыш тарабы да кичине көтөрүлө түшүп, анан жайык сайдын нугу менен чектелет (Таштемиров). Кең көкүрөк жайык төш, Келберсиген шер экен («Семетей»). Жайык бет, Кашаттын үстү кыйла жерге мелтиреп жаткан чоң жайык (Байтемиров).,