Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Бир нерсенин бетин каптоо, каптай жайылуу (көбүнчө сууга карата). Алдастап, мөңкүп, оргуштап, Сай жайпап суулар киргенде (Бөкөнбаев). Жаткан экен Ысык-Көл, Толкуну жайпап төгүлүп («Эр Табылды»). 2. Өтө көп болуп көрүнүү, көп болуп каптап кирүү, жайыла кирүү. Түркүн-түркүн сан жылкы, Жерди жайпап калыптыр («Семетей»).