Толковый словарь кыргызского языка (1969)
сын. 1. Ээр-токумсуз, ээр токулбаган. Сопол куйрук жээрде кашканы жайдак минген бирөө,.. чоң көк атты кууп баратат (Жантөшев).
2. Ичинде эч нерсеси жок, адам жашабаган ээн (үй); эл жашабаган, эч нерсе эгилбеген, ээн (талаа). Эшиги жок жайдак тамда жатканмын. Жапайы турмуш, жайдак жерди Жашаңдатып гүл экти (Бөкөнбаев).
¨ Жайдак төш — ачык-айрым, көңүлүндө кири жок, даалдаган.