жайчы Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. эс. Жай таштын жардамы менен аба ырайын өзгөртүп жиберүүчү сыйкырчы. Кар жаадырып күн жайлап, Калкыңда жайчы бар экен («Эр Табылды»).