Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. тар. Жайында жатакта калуучу, жайлоого көчүп кетүүгө малы, башка кудурети болбогондуктан, өз жатагында калууга аргасыз болгон кедей. Чарчаган жатакчылар жумуш кылып, Сүйлөшчү кечке жуук дөңгө чыгып (Турусбеков). Бул кубаныч жалгыз гана Бурма менен Токтогулга эмес, бардык жатакчылардын кубанчы болду (Аалы).