затопить

затопить I
сов.
1. (разжечь огонь) отжагуу;
затопить печь мешке от жагуу;
2. (начать топить) от жага баштоо.
затопить II
сов.
1. (залить) жайпоо, жайпап кетүү, каптоо, каптап кетүү;
разлившаяся река затопила берега суу кирип жээкти каптап кетти;
2. (потопить) сууга чөгөрүп жиберүү;
затопить суда кемелерди сууга чөгөрүп жиберүү.