ыйла
Толковый словарь кыргызского языка (1969)этиш. Капалуу, кайгылуу ишке, кырсыкка ж. б. карата көзүнө жаш алып муңкануу, ый баштоо. Кайгырып ыйлап турсам да, Кайрылып чыкпайт кабарың (Токтогул). Кучактап алып Сырганы шолоктоп ыйлап сүйүндү (Бөкөнбаев).
♦ Ыйлай-сыктай — эптеп-септеп, бар мүмкүнчүлүгүн толук жумшап, тырмалап, аракеттенип жатып. Бир кой дедиңер, ыйлай-сыктай аны араң таап беришти (Жантөшев).
♦ Ыйлай-сыктай — эптеп-септеп, бар мүмкүнчүлүгүн толук жумшап, тырмалап, аракеттенип жатып. Бир кой дедиңер, ыйлай-сыктай аны араң таап беришти (Жантөшев).