УУРУ
Толковый словарь кыргызского языка. 20151. Бирөөнүн же коомдун малын, мүлкүн ж. б. көрсөтпөй, билдирбей, уруксатсыз уурдап алган киши, уурулук кылууга кынык алган, үйрөнгөн киши. Уурусу күч болсо, ээсин доого жыгат (макал). 2. Уурулук. Укпайт деп ушак айтпа, көрбөйт деп ууру кылба (макал).