уурчук Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Кандайдыр бир нерсенин (тоонун же дөбөнүн) кууш тартып уркуюп чыгып турган жери, тумшугу. Андан ары бастырса, Такыядай боз дөбө Уурчугу чыгып көрүнөт («Эр Табылды»).