уколоть

сов. кого-что
1. (наколоть) саюу, сайып алуу, чанчуу;
я уколол руку булавкой мен колумду төөнөгүч менен сайьш алдым;
2. перен. (уязвить, обидеть) кычыгына тийүү;
уколоть его замечанием сөз айтып анын кычыгына тийүү.