укмуштуу Толковый словарь кыргызского языка (1969) сын. Таң каларлык, сонун; шумдуктуу. — Эх, бул тоодон укмуштуу кен табылат! — Аны мен табам (Сыдыкбеков). Маманазар кээде чукугандай сөз таап, укмуштуу ырларды ырдайт (Жантөшев).