укала Толковый словарь кыргызского языка (1969) этиш. Колду ныктай сүргүлөө, ушалоо. Атам укалаган насыбайынан чеге кетти (Жантөшев). Андрей муздак колу менен эки көзүн тең укалап, үйүнүн ордун кайра-кайра карады (Сасыкбаев).