уча Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Жетим арка менен чычаңдын ортосуна жайланышып, эки жамбашты бириктирип туруучу туташып кеткен омуртка жана дененин ушул бөлүгү (көбүнчө жылкыга карата). Учаны алыңыз, жол сиздики (Жантөшев).