Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Белгилүү бир өң, ыраң. Антпестен бир гана түс болсун үчүн, Бардыгын кызыл менен боёр элем (Осмонов).
2. Кебете, түспөл, көрүнүш, тур. Кийими, түсү анын далай белгиси Малдын ээси эместигин билдирди (Аалы). Жигиттин түсүн айтпай, ишин айт (макал).