тураксыз
Толковый словарь кыргызского языка (1969) сын. 1. Белгилүү турак алган жайы, орунтуктап калган орду жок. Турмуш айдап тураксыз, Кез келгендей күн өттү (Элебаев).
2. Туруксуз, туруктуу эмес, өзгөрүп турма. Тураксыз желди кылба бел (Турусбеков).
2. Туруксуз, туруктуу эмес, өзгөрүп турма. Тураксыз желди кылба бел (Турусбеков).