түптүү Толковый словарь кыргызского языка (1969) сын. 1. Түбү бар, түбү чоң, түбү бекем, бекем орунтук алган. Түптүү чымды аңтара салыш үчүн, Мөкүш күч менен кетменди шилтеп-шилтеп калды (Таштемиров). 2. Тектүү, теги мыкты.