түндүк Толковый словарь кыргызского языка (1969) I зат. 1. Боз үйдүн төбөсүндөгү ууктун учтары киргизилип тиреп туруучу тегерек жыгач. Түндүгүнө уук саюу. Түндүк., жасаган уста.