Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Түн кирүү, караңгылоо. Түн ичинде, түнкүсүн жол тартуу, түнү менен, караңгыда жүрүп отуруу. Түн жамынып, ушул татаал жолдо беш атчан келе жатты («Ала-Тоо»). Түн жамынып, жылкы алганы келген ууру эмес элем (Сыдыкбеков). В.: Түн катуу. Нүзүп түн катып Таласты көздөй жол тартты (Касымбеков). Түн катып жол жүргөн адамча уйку-сураган ким болуп кетти? («Чалкан»).