түн Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Сутканын иңир киргенден таң атканга чейинки мезгили. Иңир басып, түн кирет (Аалы). Түн. Ай сүттөй жарык (Баялинов). Түн ортосу эчак ооган (Баялинов).