Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Тиштерин бек бири-бирине бекем такап кысуу, үстүңкү тиштери менен астыңкы эрдин кыса тиштөө. Эрдин кесе тиштенип, Чымындай жанга күч келип («Курманбек»). 2. өт. Ачуусун тыйып кармануу, чыдоо. Алчактаган «досуңа» тиштенип араң олтурдум («Асаба»). Кабагын карыш салып тиштенип, эрди уламдан-улам мурчуя берди (Байтемиров).