тектир Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Тоонун, бийик дөбөнүн же таштын, зооканын боорундагы, капталындагы түз жер, секи. Бабайдын үйүнүн артындагы тектир эсиме түштү (Элебаев). Тектиринде теке бар, Будурунда бугу бар («Манас»).