Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Келип чыккан түбү, түпкү укум-тукуму, негизи. Тала менен тегинде («Манас» С. О.). Муратбек тегин уксаң, кедей (Абдыраманов). Билбеймин ата-тегиңди, Аныктап айтчы кебиңди (Токтогул). Сенин тегиңди айтып берейин, Терип согуп келейин (Калмырза). 2. Жер кыртышынын курамдык бөлүгүнөн болгон, көбүнчө туруктуу курамдан турган же жерден казылып алынуучу минерал. Тоо тектери. 3. диал. Бир нерсенин төмөн жагы, түбү, асты жагы.