Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Элечектин белчесинен бастыра оролгон, жазылыгы төрт элиден ашыгыраак келип, бир нече кабат бүктөлгөн ак кездеме. Казандай оролгон элечегине ак жибек тартма тартынган Күмүш чубалжыган көчтүн алдында келе жатат (Жантөшев).
  1. 2.                  Столдун, шкафтын ж. б. ящик формасындагы суурмасы. Катчысы комитеттин кайра туруп, Тартмадан бир топ кагаз алды сууруп (Үмөталиев).
  2. 3.                  диал. Басмайыл.