Толковый словарь кыргызского языка (1969)
этиш. 1. Алдыга жылбай, жылууга умтулбай кетенчиктөө, артын көздөй тартылуу; кечигүү, кечеңдөө. Аттар тарткынчыктап, баспай туруп алышты.
2. өт. Батына албоо, тартынуу. Аким тарткынчыктап сүйлөдү (Сасыкбаев). Мага кезек келгенде, мен аны билчү эмес элем деп, тарткынчыктай баштадым (Элебаев).