сүйрөткү
Толковый словарь кыргызского языка (1969)зат. 1. Сокону үстүнө коюп, сүйрөтүп алып кетүүгө колдонулуучу ача жыгач.
- 2. Үстүнө бир нерсе (чөп, саман ж. б.) салып сүйрөтүп ташуу үчүн жасалган жалпак чийне. Зулай [сулуну] сүйрөткүгө зыңгырата басып алып үймөкчүлөргө таштап кетип жатат (Байтемиров).
- 3. өт. Дайыма бирөөнүн коштондусунда сүйрөлүп жүргөн, өз алдынчалыгы жок киши.