Толковый словарь кыргызского языка (1969)
. зат. 1. Суук экендик. Ысыкта, сууктукта тыным албай, Кургады суусуз чөлдө катып таңдай (Бөкөнбаев).
2. Сууй баштагандык, баштагыдай болбой калган мамиле. Улам-улам сууктук аралай берди (Сыдыкбеков).