полнота

ж.
1. (полная мера чего-л.) толук, жетишердик;
2. (тучность) өтө жоондук, семиздик, өтө толуктук, өтө болуктук;
полнота власти бардык бийликке ээлик;
от полноты чувств жүрөгү элжиреп балкып тургандыктан.