пайда
Толковый словарь кыргызского языка (1969)I зат. 1. Киреше, олжо. Кызыл кулак сүткорго пайда чыгар мал жакшы (Жантөшев).
2. Жакшылыкты көздөгөн иш, кандайдыр бир кызыкчылыкты, таламды көздөгөн жакшылык. Өмүркул да ыраазы: «Кызыл чекте — элим көрсүн уулумдун пайдасын» деп (Үмөталиев). Карындашым талыкпа, Пайдаңды чач калыкка (Аалы).
ПАЙДА II: пайда болуу — келип чыгуу, көрүнүү, боло калуу. Сен кайдан пайда боло калдың, ыя? (Сыдыкбеков). Кара сойлоктой шыпылдаган бала пайда болду (Бейшеналиев).
2. Жакшылыкты көздөгөн иш, кандайдыр бир кызыкчылыкты, таламды көздөгөн жакшылык. Өмүркул да ыраазы: «Кызыл чекте — элим көрсүн уулумдун пайдасын» деп (Үмөталиев). Карындашым талыкпа, Пайдаңды чач калыкка (Аалы).
ПАЙДА II: пайда болуу — келип чыгуу, көрүнүү, боло калуу. Сен кайдан пайда боло калдың, ыя? (Сыдыкбеков). Кара сойлоктой шыпылдаган бала пайда болду (Бейшеналиев).