Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Көзү өтүү, жок болуу, өлүү. Ал байкуш жаш кезинде ойрон болду. 2. Талкалануу, кыйроо, бүлгүнгө учуроо. Отун алып от жактың, Ойрон болуп кой бактың (фольк.). Басмачылар ойрон болду. В.: Ойрону чыгуу. Тек, биз мыктылар барсак, ордонун зынданына салып ойронубузду чыгарбасын деп чочулашты (Абакиров).