ойно

этиш. 1. Шоок кылуу, кандайдыр бир нерсе, оюнчук же оюн менен алак суу, көңүл ачуу. Жадырап гүлдөй жаш бала, Күлүңдөп ойной баштады (Бөкөнбаев).

1. 2.                  Ойноктоо, оюн салуу, тез, ар кыл кыймыл-аракетте болуу. Жээрде жалт берип сымаптай ойноп, мүнөзүн көрсөттү (Сыдыкбеков).
2. 3.                  3. Тамаша кылуу. Ойноп сүйлөсөң да ойлоп сүйлө (макал).
3. 4.                  4. Сахнада оюн-шоокторго катышуу, белгилүү бир роль аткаруу.
4. 5.                  5. Кандайдыр бир музыканы же күүнү музыкалык инструментте аткаруу. Петя кыягын алып Бористин жанына келди да: — Бористин урматына! — деп ойной баштады (Байтемиров).