Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. Айланасындагы жердин деңгээли менен салыштырганда төмөнүрөөк келген жер, мейкиндик, ой. Беттеги жылкыларды ойдуңга айдап барды (Абдумомунов). Кыштак мына ушул ойдуң, көмүскө жерге орношкон (Таштемиров).