отурук
Толковый словарь кыргызского языка (1969)зат. Көчүп жүрбөй бир жерге орун алуучулук, турук алып жайгашкандык. Отурук бол, там салып, Кыл мээнетти жамдалып («Жазгыч акындар»). — Отурук алган ордунан ким эле көчкүсү келсин, — деп Күмүш мурдагыдан жеңиле сүйлөдү (Байтемиров).