Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Өлүү, жан таслим болуу, көзү өтүү. Көй-Кашкага сайылган жебени сууруп алса өтүп кетерин түшүнгөн Кумтан-Кара-Жаак ошол бойдон алып жөнөмөкчү болду (Көчкөнов). 2. Абдан тажатып жиберүү, ашынып кетүү. – Алып кел! Деги сеники өтүп кетти, ушу жыгылсам дагы!... – деп кыжындым, каным кайнап (Медетов).