өскөлөң

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

сын. 1. Өсүп кеткен, бир кыйла өсүңкү. Өскөлөң чач. Чөбү өскөлөң болуп калган.
2. өт. Эргиген, көтөрүңкү. Өскөлөң тартып бийикке серпилген көйрөң көңүл экен (Сыдыкбеков).