орунтук Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Аркасында жөлөнгүчү бар же жөлөнгүчү жок киши отурууга ылайыкталган отургуч, табуретка, стул. [Зарыл менен Мыскал] столдун жанындагы орунтукта олтурушту (Сыдыкбеков).