өлүмтүк

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

зат. 1. Өлүк, өлүм. Өлүмтүккө сактаган, Пулун алды басмачы (Барпы).
2. Тарп. Сай-сайда өлүмтүк тоодой эле, О, баягы жылдары, баягы жылдары (Шүкүрбеков).
♦ Өлүмтүгүн артуу — догун артуу, өжөрлөнүү.