өл-
Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)өл- (өлүү)
өл алуу (өзөк жалгоо)
өлбө жаным, өлбө деп
өлбөгөн жерде калуу
өлбөгөн төрт шыйрагы
калуу
өлгөн-житкен
өлгөн-талганда
өлгөндү күлдүргөн
өлгөндүн үстүнө көмгөн
кылуу
өлдүм-талдым дегенде
өлмө өзөк
өлмөктөн доңуз кал
өлө албай жүрүп, өлөң айтуу
өлө жатканы
өлө-тала
өлө-тириле
өлсө бир чуңкурда, тирүү болсо бир дөбөдө болуу
өлсөм сөөгүм ыраазы
өлтүрүп-житирип
өлүп-талып
өл алуу (өзөк жалгоо)
өлбө жаным, өлбө деп
өлбөгөн жерде калуу
өлбөгөн төрт шыйрагы
калуу
өлгөн-житкен
өлгөн-талганда
өлгөндү күлдүргөн
өлгөндүн үстүнө көмгөн
кылуу
өлдүм-талдым дегенде
өлмө өзөк
өлмөктөн доңуз кал
өлө албай жүрүп, өлөң айтуу
өлө жатканы
өлө-тала
өлө-тириле
өлсө бир чуңкурда, тирүү болсо бир дөбөдө болуу
өлсөм сөөгүм ыраазы
өлтүрүп-житирип
өлүп-талып