майла
Толковый словарь кыргызского языка (1969)этиш. 1. Май сүртүү, май сүйкөө. Чачын майлап өрөт дейт, Тогуз уулдан ал кызын, Абдан өөдө көрөт дейт («Эр Төштүк»).
2. Актоо; сүртүп жугузуу. Маляр келди, бир чоң үйдү майлады, Кабак түйгөн капалыкты айдады (Осмонов).
♦ Оозун майлоо — белгилүү бир максат менен сыйлап көңүлүн алып коюу, пара берүү. Бай старчындын оозун майлап койгондуктан аны колдойт (Абдукаримов). Стол майлоо же орун майлоо — сүйл. жаңы кызматка, орунга турганда ошол кызматын белгилеп тамак-аш берүү.
2. Актоо; сүртүп жугузуу. Маляр келди, бир чоң үйдү майлады, Кабак түйгөн капалыкты айдады (Осмонов).
♦ Оозун майлоо — белгилүү бир максат менен сыйлап көңүлүн алып коюу, пара берүү. Бай старчындын оозун майлап койгондуктан аны колдойт (Абдукаримов). Стол майлоо же орун майлоо — сүйл. жаңы кызматка, орунга турганда ошол кызматын белгилеп тамак-аш берүү.