Фразеологический словарь кыргызского языка (2015)
Өзүн-өзү токтото албаган, ачуусу чукул, токтомдуу эмес, мүнөзү чапчаң, чогоол. Кызуу кандуу кишиге кол тийгизсе же бир жаман сөз айтса, иштин бүткөнү (Жантөшев). Кызуу кандуу, каардуу киши Эдигей, ошо мүнөзү үчүн Борондуу деп аталып калган (Айтматов).