Толковый словарь кыргызского языка (1969)
I зат. Кышында кыштай турган жер. Кара-Кол — жайында жайлоо, кышында кыштоо (Каимов). Эл жайлоодон кайра тартып, кыштоолорго жакындаган кез (Бөкөнбаев).
КЫШТОО II кышта этишинин кыймыл атоочу.