Толковый словарь кыргызского языка (1969)
I зат. 1. Күтүүсүздөн болгон жамандык, кыйынчылык. Оолак болсун оорудан, Кетсин кырсык тооруган (Осмонов). Эгер аттардын бири кырсык болуп ылаңдап калса, Сейитказынын ичкен тамагы аш эмес («Жаш ленинчи»).
2. Кырс мүнөз, терс кыял. Кырсыгы бар.
КЫРСЫК II этиш. Кырс мүнөз көрсөтүү, кырс кыялын карматуу.