кырс
Толковый словарь кыргызского языка (1969) I. сын. Ачуусу чукул, терс кыял, таарынчаак, кыйт этме. Карыя Алийманын мүнөзүнүн кырс экенин билүүчү («Жаш ленинчи»). Сырын чыгара бербеген, кээде кырс эткен терс мүнөздүү (Сыдыкбеков).
КЫРС II туур. Тырс эткендей чыккан басыңкы туюк дабыш. Муун-жүүнү кырс-кырс эте баштады (Сыдыкбеков). Чигитин кырс эттире тиштеп көрүп, Бир четте пахта жаят картац Капар (Абдыраманов).
КЫРС II туур. Тырс эткендей чыккан басыңкы туюк дабыш. Муун-жүүнү кырс-кырс эте баштады (Сыдыкбеков). Чигитин кырс эттире тиштеп көрүп, Бир четте пахта жаят картац Капар (Абдыраманов).