Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Жылкыда боло турган териси жараланып жыдый баштаган кычыштырма оору. Кышын-жайын семиртип, Жылкыны жакшы баккыла, Кырчаңгы кылып жүдөтпөй (Үсөнбаев). Кырчаңгы, арык, ачка эшек кейпи, Кыбырап сылтый басып боз да келди (Осмонов). 2. өт. Бирөөгө тийише берген, жөн турбай тийишип сөз айта берүүчү. Жөн жүрө албаган кырчаңгы киши өзү, бечара.