кыраң
Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Кичирээк кыр, анча бийик эмес тоонун кыры. Айгүл менен Абылбек аттарды кыраңдын ылымта жакы бетине байлаштырып коюшуп, Алыбек менен Темировдун артынан жүрүштү (Жантөшев). Салкын төр, жашыл кыраңдан, Төрт түлүк малы жайылган (Элебаев).