Толковый словарь кыргызского языка (1969)
этиш. 1. Мойнун буруп, арка жагын кароо. Өз кыялына өзү кубанган Ашым артына кылчайып, Көсөлдү карап коёт (Каимов). [Балдар] бири-бирин кылчая карашып, кол серпишип, катуу-катуу сүйлөшүүдө (Бейшеналиев).
2. Кайрылуу, кайта айлануу, кайрылып келүү. Кылчайып келсем үйдө жок, Кыргыйым качкан оң колдон (Токтогул). Кырстыгынан кылчайып, Жанына киши барбаса («Курманбек»).