КУШУБАК

Көңүлү шат, жайдары, куунак. Кишинин бары кушубак, Кубанычтуу болушуп («Манас» С. О.). Эмгекке болуп кушубак, Шаттанып талаа термелди (Бөкөнбаев). Бүгүн Кулбаш аксакал өзгөчө сыймыктана басып, абдан кушубак (Абдукаримов). – Кушубак бол, үкө Жан! Кай бир чабыр жылкылардын көтөрүм болоюн деп калганы болбосо, башкасы аман (Жантөшев). Кушубак кылып отурган экен.