күрүч
Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. 1. Шалы. Таруу, күрүч, пахталар, Таңкы желге теңселип (Нуркамал).
- 2. Шалынын даны. Отун, суу, май, күрүч, сабиз — бардыгы мында даяр турат (Аалы).
- 3. Палоо, шалынын данынан жасалган тамак. Бакытбек күрүчтү чоң сугунуп алган эле, ошондуктан ал сүйлөөгө буйдоо кылды (Турусбеков).