кулжа
Киргизско-русский словарь Юдахина1. (ср. куран II, делдеш, аркар) взрослый горный баран-самец;
"кулжанын куулугу түшөт" деп, түлкү ачка өлүптүр погов. ожидая, пока у горного барана мошонка отвалится, лиса с голода издохла;
кулжанын жүгүрүшү брачный период у горных баранов (в сентябре);
2. июнь (см. ай I 2);
кулжадай болгон абышка высокий, сухощавый и степенно важный старик;
ак кулжа (в эпосе "Манас") то же, что куу кулжа (см. куу I).