Фразеологический словарь кыргызского языка (2015)
Бирөөнү тике, таамай карай албай жалтактоо, көрүнбөөгө, карабоого аракеттенүү, жалтануу. Мария болсо, күйөөсүнөн көзүн ала качып турду (Ашымбаев). Көп ичинен ал Мөңкөгө карады эле, карт балыкчы көзүн ала качып, артына кетенчиктей басты (Укаев). Коркконунан көзүн ала качып, өйүзгү тоо беттериндеги жыш карагайды карайт (Жусупов).