Толковый словарь кыргызского языка. 2015
Тилдөө, каргоо, жекирүү маанисинде (көбүнчө ыгы жок ыйлай берүү же кандайдыр бир ишти ж. б. көрбөй аткара албай калпыстык кетирген учурларга карата) колдонулат. Көзүң аккыр эмне болду, сага! Көзүң аккыр, карбаластабай түз баспайсыңбы? («Ала-Тоо»). В.: Көзүңө ак түшкүр! Көзүңө ак түшкүр, жакшы карабайсыңбы («Чалкан»). Көзүмө ак түшсүн! Тигинтип алар, өз түтүндөрүн өздөрү булатып жатканына тобо дебей дагы бышактап коём (Кушубеков). Көзүңө ак түшсүн! Көзүңө ак түшсүн! Эмнеге мынча ыйлай турган жөнүң бар деди («Ала-Тоо»). Көзүң кашайгыр! Көзүң кашайгыр! – деп кыйкырып жиберди, темселеп эшиктин көзүн сыйпалап жүрүп (Касымбеков).